|
Bochdan-Niedenthal
Maria
|
W ciągu 600 letnich dziejów Leżajska, swoje losy
złączyło z miastem wiele znanych i cenionych postaci. Dla części z nich
Leżajsk był miejscem urodzenia, inni związali się z nimi poprzez lata
nauki, czy pracy. Los wielu znakomitych osób związany był z Leżajskiem.
Wielu zdobyło sławę i uznanie w świecie polityki, kultury i nauki.
W gronie wybitnych Leżajszczan pojawiają się nazwiska z rodów
Graffów, Reichardów, Wodzińskich, Grögerów.
Leżajsk
był zagłębiem wysokiej klasy specjalistów rzemieślników, którzy zostali
sprowadzenie do Leżajska w okresie budowy kościoła i klasztoru.
Gdulowie, Kisielewicze, Kiełbowicze, Markiewicze, Ordyczyńscy byli
specjalistami w dziedzinie sztukaterii budowlanej.
Dzisiaj,
do znanych i zasłużonych należy Mariusz Kulpa, Mieczysław Martula,
Ignacy Dec. W Leżajsku urodził się również
Julian Ataman, Bogusław Rymar, Józef Klocek, Józef Hozer, Andrzej
Kisielewicz, Leszek Danys, Stanisław Stańko.
Historię miasta tworzyli jednak, a może nawet przede wszystkim, ci,
których sława nigdy nie sięgnęła tak daleko, a którzy mimo to zasługują
na pamięć Leżajszczan.
Po ugruntowaniu się autonomicznych samorządów gminnych, szczególnie w
miastach, upowszechnił się zwyczaj nadawania przez władze miejskie
zasłużonym osobom honorowego obywatelstwa miasta. Tytuł taki nadawano
głównie osobom wpływowym, które mogły popierać korzystne dla miasta
rozstrzygnięcia władz krajowych i państwowych. Uchwałą radnych
wytypowane osoby wpisywano do księgi honorowych obywateli, wystawiano im
na pergaminie ozdobny dyplom. Zwyczajowo uhonorowany przeznaczał kwotę
pieniędzy na fundusz ubogich tego miasta.
HONOROWI OBYWATELE MIASTA
Leżajsk w okresie zaborów
(1772-1818)
| Data |
Nazwisko i imię |
Dodatkowe informacje |
| 1869 |
Edward Acht |
burmistrz miasta |
| 1869 |
Karol Kubik |
Budowniczy Ratusza (pierwszy ratusz spłonął w 1834 r ), Rada miejska
nadała mu obywatelstwo w uznaniu solidności robót, rzetelności rozliczenia
kosztów. |
| |
Maryan Jastrzębiec Wodziński |
[*1840-†VIII 1915]. Powstaniec
styczniowy. W 1864 r zastępca burmistrza, wieloletni sekretarz miejski (na
stanowisku sekretarza przepracował 50 lat), były
poseł na Sejm Krajowy. Rada postanowiła urządzić mu pogrzeb na koszt miasta. |
| 1873 |
Szczęsny Jawornicki i Michał Szaszkiewicz |
za materialne wsparcie i popieranie zabiegów o utworzenie w Leżajsku
sądu powiatowego. |
| 1875 |
Hrabia Alfred Potocki |
z okazji objęcia stanowiska namiestnika Galicji. |
| 1877 |
Sebastian Kołodziej |
Kierownik szkoły, radny |
| 1878 |
ks. kan. Józef Graff |
z okazji 50-lecia pracy duszpasterskiej
Ocalić od
zapomnienia groby przodków |
| 1881 |
Władysław Bzowski |
Marszałek powiatu łańcuckiego-popierał utworzenie w Leżajsku urzędu
podatkowego. |
| 1883 |
Władysław Filimowski |
adiunkt sadu w Leżajsku, za starania powiększenia etatów w miejscowym
sądzie |
| 1884 |
Edmund Wachholtz, Gustaw Knedlich |
za starania powiększenia etatów w miejscowym sądzie |
| 1886 |
ks. kan. Józef Mytkowicz |
długoletni radny |
| 1887 |
hr. Ferdynand Hompesh |
poseł do Rady Państwa z okręgu wyborczego Leżajsk- Nisko. Na jego ręce
rada słała memoriały o utworzenie powiatu leżajskiego, które on wspierał w
parlamencie austriackim. |
| 1890 |
ks. Piotr Plenkiewicz |
Społecznik, leżajski paroch w latach 1880-1890, który przybył do
Leżajska z cerkwi w Kuryłówce. Otrzymał os Rady Miejskiej w Leżajsku
honorowe obywatelstwo 12 maja 1890 r z okazji opuszczenia parafii leżajskiej. |
| 1897 |
premier Kazimierz Badeni |
wręczono mu dyplom, licząc na jego poparcie w stworzeniu powiatu z
siedzibą w Leżajsku. Dotychczas istniejący powiat łańcucki podzielono, ale
siedzibą nowego powiatu został Przeworsk. |
|
|
