To był naprawdę bardzo skromny ale wyjątkowy człowiek. To był że tak określę Leżajszczanin rodem z Warszawskiej Pragi. Człowiek o wielkim i czułym sercu kochający miasto Leżajsk i dbający gospodarnie jak o własne, o rozwój placówek handlowych miasta i całego ich zaplecza, tak jakby się czuł rodowitym Leżajszczaninem.

Przez całe życie bardzo ciężko musiał pracować. Ukończył, jak opowiadał przed wojną w Warszawie Szkołę Wawelberga, ale ze względu na trudną sytuację materialną rodziny nie stać go było na zapłacenie pełnego czesnego i dlatego nie dostał świadectwa ukończenia szkoły. W czasie wojny wszystkie dokumenty szkolne uległy spaleniu i musiał po wojnie ciężko pracując, uczyć się i jeszcze raz zdobywać potrzebne świadectwa.

Był z zamiłowania malarzem amatorem i w wolnych chwilach przenosił na obrazy piękno Leżajskach krajobrazów.

Był wspaniałym gawędziarzem i miał wiele niesamowitych przeżyć [choćby z okresu wybuchu wojny ].

Kochał pracę w ogrodzie i dbał przez cały czas o jego rozkwit